Ondernemerscolumn: Lennart van Gastel

maandag - 18 mei 2020
Ondernemerscolumn: Lennart van Gastel

Het is 00:30, ik kan niet slapen dus dan is het altijd goed om je frustratie van je af te schrijven. De frustratie komt na het zien van weer een talkshow met vertegenwoordigers en experts, zoals vanavond OP1. Elke keer hoor ik dat er te simpel geredeneerd wordt en iedereen elkaar blijkbaar napraat.

 

Issue 1.

We hadden een regeling tot en met de eerste week van Corona om bedrijven tijdelijk te helpen die in de problemen waren geraakt: de werktijdverkorting. Werknemers gingen tijdelijk de WW in en kregen dan tussen 70% en 100% van hun inkomen doorbetaald. Voor de werkgever was dit een acute financiële verlichting en gaf ruimte om z’n bedrijf te herstructureren. Toen kwam Corona en had de Overheid bedacht dat de NOW regeling passender was. Gevolg: Werknemers blijven in dienst, krijgen 100% salaris en bouwen vakantiegeld en dagen. Werkgever "zou" 90% van de personeelskosten vergoed krijgen. Nu de praktijk voor ons als restauranthouder: afgelopen maand hebben wij €44.000 aan personeelskosten (en nee geen managementvergoeding / ondernemersloon) betaald. We krijgen €28.000 vergoedt via de NOW regeling. Concreet: dus 38% van de werkelijke personeelskosten betalen wij door uit eigen zak! Dus dit is 28% meer dan hoe het geprojecteerd wordt, de 10%.

 

Issue 2.

Dankzij het huidige arbeidsrecht hebben werknemers met een nul-uren contract recht op loondoorbetaling op basis van de gemiddelde aantal gewerkte uren van de afgelopen periode. Klinkt logisch en belangrijk voor die werknemers welke op basis van een nul-uren contract gemiddeld 38uur werken. Bij ons proberen we zoveel mogelijk vakkrachten aan te nemen, maar hebben we een flexibele pool van jongeren tussen 17 en 22, die op de drukke momenten ingeroosterd kan worden. Gevolg van de huidige regeling: we moeten al deze oproepers nu opeens beschouwen als vaste mensen en gewoon doorbetalen. Terwijl de wederzijdse afspraak is tussen ons en deze jongeren, dat ze de vrijheid hebben om te bepalen of ze beschikbaar zijn voor werk en wij bekijken of het druk genoeg is om ze in te roosteren. Conclusie: ik voel met behoorlijk vast gezet en tekort gedaan met de regelingen. Het wordt verkocht door de overheid en “experts“, alsof wij (als werkgevers) geholpen zijn: praktijk is dat we juist tekortgedaan zijn op dit vlak, ten opzichte van de oude regeling. Enige wat we hebben ontvangen is een eenmalige tegemoetkoming van € 4.000. Er wordt gezegd “samen komen we er doorheen” door de Overheid en de vakbond. Praktijk is dat dit alleen in woorden is: Financieel wordt het 100% bij de werkgever gelegd. De extra kosten welke we hebben gekregen ten opzichte van de oude regeling i.c.m. de oproepkrachten welke we door moeten betalen zijn gigantisch en voelt als unfair, dan heb ik het nog niet over alle overige kosten die doorlopen. Wij zijn ontzettend blij met ons team van mensen en zonder uitzondering zijn deze positief en constructief en brengen we samen het concept "samen" in de praktijk! Maar de beeldvorming welke de Overheid probeert te creëren klopt gewoon niet.

 

Lennart

Home